Kruipend over de grond, klimmend door een boom of zwemmend door het water, deze flexibele slang kan zich overal begeven in het Aziatische regenwoud. Daar gebruikt hij zijn natuurlijke camouflage om ’s nachts een hinderlaag te leggen. Als roofdier houdt de donkere tijgerpython prooi populaties in toom. Hierdoor speelt hij een belangrijke rol in zijn leefgebied. Kom hier meer te weten over deze bijzondere slang.
Python bivittatus
25 jaar
4 - 6 meter
175 kilogram
Donkere tijgerpythons behoren tot de grootste slangen ter wereld. Hun lichamen zijn lichtbruin gekleurd met donkere vlekken die een zwarte rand hebben. Hierdoor lijken ze op de gewone tijgerpython maar ze zijn net iets langer en, zoals de naam verklapt, donkerder van kleur.
Zoals alle pythons hebben ze geen gif en jagen ze op hun prooien door ze te verstikken met hun sterke spieren.
Donkere tijgerpythons komen voor in een groot deel van Zuidoost-Azië. Ze leven daar in veel verschillende gebieden, waaronder bossen, moerassen en graslanden. Wel vinden ze het belangrijk dat er water in de buurt is. Het zijn dan ook goede zwemmers. Verder verstoppen ze zich het grootste deel van de tijd in holen of dichte beplanting.
Sinds kort komen donkere tijgerpythons ook voor in Florida. Vermoedelijk zijn ze daar ontsnapt nadat een orkaan in 1992 een pythonfokkerij verwoest heeft. Omdat Florida erg lijkt op het thuisgebied van de donkere tijgerpython hebben ze zich daar ook kunnen vestigen. Ze doen het daar alleen zó goed dat de dieren die ze daar eten bijna geheel verdwijnen.
Wanneer een geschikte prooi te dicht in de buurt komt schiet de donkere tijgerpython er razendsnel op af en wikkelt zich om de prooi. Als dat gelukt is gebruikt hij zijn sterke spieren om de prooi te wurgen, waarna hij deze in een keer doorslikt. Door hun uitrekbare kaken kan dit ook met prooien vele malen groter dan hun kop.
Naarmate de python ouder wordt jaagt hij op steeds grotere prooien. Jonge slangen eten nog vooral knaagdieren en kleine vogels maar een volgroeid exemplaar kan zelfs een hert verzwelgen. Na zo een grote maaltijd kan hij weken of zelfs maanden tot de volgende.
Donkere tijgerpythons zijn solitaire dieren en komen alleen samen om te paren. Ze zijn territoriale dieren en zullen elkaar verjagen als ze elkaar toch tegenkomen. In extreme gevallen kan tijdens zo’n conflict één van de pythons de ander opeten.
Donkere tijgerpythons paren in het voorjaar. Het vrouwtje laat dan een geurspoor achter. Wanneer een mannetje het spoor vindt, volgt hij dit naar het vrouwtje. Als het mannetje het vrouwtje heeft gevonden wikkelen ze zich om elkaar heen om te paren.
In zeldzame gevallen kunnen de vrouwtjes ook eieren leggen zonder te paren met een mannetje. De jongen die uit die eieren komen zijn dan identiek aan hun moeder.
Zodra de moeder haar eieren heeft gelegd is de donkere tijgerpython een van de enige slangen die voor haar eieren zorgt. Dit doet ze door zich om de eieren heen te wikkelen en te trillen. Hierdoor produceert ze warmte zodat de eieren op een stabiele tempratuur blijven. Nadat de eieren zijn uitgekomen doet de moeder niet verder aan ouderzorg. De jongen zijn dan meteen op zichzelf aangewezen.
Als donkere tijgerpythons volwassen zijn hebben ze weinig last van andere roofdieren. Soms worden ze bejaagd door grote katachtigen zoals tijgers en in mindere mate door krokodillen. Als ze nog jong zijn moeten ze ook oppassen voor roofvogels, varanen en verschillende vleesetende zoogdieren zoals Aziatische wilde honden.
De grootste bedreiging voor donkere tijgerpythons is mensen die op ze jagen. Ze worden bejaagd voor hun vlees en huid. De huid wordt gebruikt om leer van te maken en voor de productie van traditionele muziekinstrumenten. Ook worden ze gebruikt om slangenwijn van te maken. Dit is een alcoholisch drankje waar een slang in zijn geheel in is gestopt. Dit wordt gedaan zodat de essentie van de slang het drankje in gaat. Mensen geloven dat dit medicinale eigenschappen heeft maar daar is geen wetenschappelijk bewijs voor. Daarnaast worden ze gevangen om verkocht te worden als huisdier. Door al deze bedreigingen wordt de donkere tijgerpython als kwetsbaar beschouwd volgens de rode lijst van de IUCN.